‘Knowledge: indispensible resource for mental resilience'

Currently, a shift in certain paradigms is taking place within mental health care. The first of these is a growing awareness that treatment is not the only answer to many common mental disorders. Just as important are early identification and monitoring, to prevent the problems from developing into chronic conditions. It is not surprising therefore, that there has been an emphasis on Disease Management everywhere within the mental health services during the past year. This approach means that people with mental health problems can receive the necessary support at the earliest possible stage in the care chain, thus preventing serious complications from developing.

  

The second paradigm shift arises from the recognition that part of the growing mental health care costs can be avoided by using internet-based interventions. During all phases of the illness, people can receive relatively inexpensive support through proven effective online interventions.

The third change is related to new insights about mental disorders and the best treatment, from the point of view of both professionals and clients. Time and again, we have seen that incorporating new insights in guidelines does not automatically lead to improved medical behaviour. For guideline implementation, it is extremely important to facilitate professionals to the extent that they can virtually automatically use and apply the knowledge acquired. This requires the use of intelligent ICT.

What do these paradigm shifts mean for the work of the Trimbos Institute for the coming period? First, there is a considerable challenge ahead in promoting self-management in mental health clients. Can they do anything to avoid becoming mentally ill? And what contribution can they themselves make to their own recovery? In view of the continually rising demand for mental health care, this question will become increasingly urgent in the years ahead.

Against this background, the Trimbos Institute has the task of making knowledge about mental disorders and their treatment as accessible as possible for both mental health professionals and their clients - and ideally with the help of internet applications. Thus, within a few years, everyone should be easily able to find the right information on the internet and be able to jointly direct the treatment.

During the coming years, Trimbos will also focus on the application of the available knowledge at local level. This will enable communities - such as schools and neighbourhoods to deal better with people whose behaviour is different on account of their illness or even their ethnic background. Thus the Institute hopes to make a contribution to increasing the mental resilience of the individual as well as of society as a whole.

Prof. Dr. Jan Walburg, Chairman, Board of Management.

 

Uit het WHO-onderzoek blijkt ook dat er een sterke correlatie bestaat tussen ADHD en andere stoornissen. Volwassenen met ADHD lopen bijvoorbeeld een viermaal groter risico op stemmingsstoornissen of een verslaving.

Een deelstudie van dit onderzoek laat zien dat werknemers met ADHD jaarlijks gemiddeld 22 dagen minder werken dan collega's zonder ADHD. Omgerekend betekent dit een productieverlies van ongeveer een maand. Dit verlies wordt zowel veroorzaakt door verzuim als door verminderde productiviteit tijdens het werken als gevolg van onsamenhangend of ongeconcentreerd gedrag.

In een tweede deelstudie is onderzocht hoeveel kinderen ADHD ‘meenemen' naar hun volwassenheid. Van alle respondenten die al ADHD hadden in hun kindertijd heeft gemiddeld 50% die stoornis nog steeds als volwassene. Ook hier komen echter tussen landen interessante verschillen voor die nader onderzoek vereisen. Mexico scoort bijvoorbeeld laag met een percentage van 33% tegenover Italië met 84%.

Het voortbestaan van de stoornis lijkt vooral te maken te hebben met het type ADHD. Vooral ADHD waarbij sprake is van aandachtstekort in combinatie met impulsief en hyperactief gedrag, lijkt te blijven bestaan tijdens de volwassenheid. Andere oorzaken voor het voortbestaan van ADHD in de volwassenheid liggen bij slecht functioneren in de jeugd, een depressie voor het zestiende levensjaar, een psychische stoornis bij de vader, of een antisociale persoonlijkheidsstoornis bij één van de ouders.